Hoe is het geweest gisteravond? Geweest bij mijn voorleessessie over het leven na de dood?
Het was een erg goeie avond, ook al is er maar één toehorende geweest van buiten ons huis. Alle ruimte was er dan ook voor inbreng, vragen en uitwisseling. Maar tegelijkertijd houdt mij de vraag bezig hoe het nou komt dat er zoo weinig interesse is voor een zooo ingrijpend thema? Waarom zijn niet méér mensen geïnteresseerd in het leven na de dood? Velen zijn ziek, soms is nú al duidelijk dat er geen genezing meer zal gaan komen en is het wachten op dat moment. En tóch komt er nauwelijks iemand hierop af om te horen hoe dat er – mogelijk – (ik mag natuurlijk niet pretenderen het te weten, hoewel ik het gevoel wel heb dat te doen) uit zal zien. Is de dood zoo verlammend dan? Zijn mensen daarvoor zoo bang? Apart wel.. Ikzou er álles an doen om me goed voor te bereiden hierop nou het (nog) ken. Maar schijnbaar ben ik hierin uitzonderlijk. Voor Simoon en voor mij is het heel gewoon contact te hebben met overledenen en juist het boek dat ik hierover voorlees maakt duidelijk hoe belangrijk het is voor deze overleden zielen betrokken te blijven bij de wereld van ons, geïncarneerden.
Ik ga gewoon door, volgende maand op zondag 2 februari zal ik het genoemde boek van de zussen Pogacnik weer ter hand nemen en daaruit voorlezen, maar mogelijk pak ik er een ander boek ook voor; een van Steiner die hetzelfde thema behandelt. Ik hoop dat u er ook bij gaat zijn volgende keer.
Deze maand geen lezingen gepland, hoewel ik wel weer bezig ben iemand te zoeken die de sociale driegeleding opnieuw wil komen verduidelijken. Er is nog een filosofische bijeenkomst op vrijdag 31 januari. Het te behandelen thema staat nog open. Wie een leuke inbrengen kan moet dat zeker doen!
Oh ja, nog een voorspoedig jaar willen Simoon en ik jullie allen wensen!
Gisteravond hadden we weer een culturele avond. We waren met een gezellige tafel vol, twaalf mensen. Zelf opende ik met een voorval dat me een ruime week eerder overkwam. Ik liep in de tuin toen Jan bij me ‘doorkwam’ . Jan, een succesvolle fruitkweker van rond de 70 heb ik een paar keer gevraagd mijn bessen goed te komen snoeien. Mijn bedoeling was dat van hem te leren. Die bepaalde keer stapte Jan op een moment over van de bessen op de door mijn zorgvuldig gesnoeide appelboom. Ik zag dat vanuit de kas gebeuren en vond daar wat van te moeten zeggen. Dat viel niet goed bij Jan en we hebben elkaar een tijd niet meer gezien. Een half jaar later zocht ik hem weer op en niet heel lang erna overleed hij. Ik denk nog regelmatig terug aan hem en doe dat met dankbaarheid, we hadden vaak goeie gesprekken en hoewel we erg verschillend waren hadden we respect en waardering voor elkaar. Nu ik in de tuin liep, Jan in gedachten kreeg vroeg ik hem; “ Jan, wat kan ik voor jóu doen?”. En di-réct kreeg ik antwoord; “Janet”. Janet liet hij me voelen/weten moest ik opzoeken/bellen. En dat deed ik daagsterna of misschien wel diezelfde dag. Ik vertelde Janet, Jan’ s schoonzus wat me was overkomen. Dit voorval en een voorval van enkele maanden terug waren voorbeelden van mijn die me enthousiasmeren, gebeurtenissen die ik mensen wil meegeven, ze proberen hierin mee te krijgen dat dood niet dood is. De Geest blijft bestaan, de Mens is niet dood. Alleen zijn fysieke lichaam is dood. Ik wéét dat. Dit gaat veel verder dan overtuigd zijn of geloof. Mijn missie is mensen te bereiken dit idee ruimte te geven. Simoon voegde haar verhaal toe na mijnes. Zij haalde een phrase aan uit het boek van het leven na de dood dat ik voorlees de eerste zondag van de maand. Na Simoon vertelde een ander een voorval dat ook zij had mee gemaakt (al in 2009) waarbij ook ditzelfde thema, de dood, nu een bijna-dood ervaring zich had voorgedaan bij een kamergenote in het ziekenhuis. En hetthema ‘ verbinding met de Geest’ is ook daarna nog meer genoemd. Maar niet alleen dat kwam ter gehore. Een gedicht over ‘het leven’, een verhaal over midwinter, de heidense goden zijn uitgebreid genoemd. Ook benoemde iemand hoe ontzettend goed wij het hebben in ons land en wilde hierbij haar dankbaarheid voor alles wat we kunnen doen en kopen benadrukken. Weer een ander vertelde over zijn helderziende kleindochter hoe moeilijk het is voor haar de schoolgang te moeten ondergaan. Hij vroeg zich hardop af óf dat haar niet zou schaden wanneer zij het schoolprogramma moet blijven ondergaan.
Verder waren er ook toehorenden, en ook dat is toegestaan op een culturele avond.
Al met al een heel geslaagde avond. Wil ik nog wel effe mijn excuus hierbij meegeven dat het nét niet lekker warm werd. Hiervoor zullen we ons de volgende keer weer meer inzetten gaan.
Laatste mededeling is dat ik zondag 5 januari weer van plan ben te gaan voorlezen om 20 uur. Voel je welkom te komen luisteren.
Vanavond hebben wij deze podcast zitten kijken waar we beide erg enthousiast over zijn. Daarom stuur ik hem jullie graag door en hoop dat je er tijd voor wil maken. Duurt een uur. Als je hem net zo waardeer stuur hem dan graag weer verder.
Simoon vraagt me net of ik nog wat moet zeggen over Kerst en Nieuwjaar… Natuurlijk wou ik dat ook doen; goeie en vooral gezellige dagen allemaal en bovenal een voorspoedig jaar! Herinner ik je er meteen effe an dat we volgende week vrijdagavond onze culturele avond weer gaan houden en de eerste zondagavond van januari lees ik graag weer voor. Uiteraard ben je bij beide gelegenheden weer welkom.
Het is einde jaar en we willen weer een culturele avond houden. Dat zou mooi passen vrijdag de 27e om acht uur en hierbij nodigen we je uit daarbij aanwezig te wezen. Een altijd goed en zinvol thema vind ik je hiervoor af te vragen wat jou enthousiasmeert, waar jij je voor wil inzetten of wat jou blij maakt. Dat kan een lied zijn, een stuk tekst of dat wat je laatst door iemand heb horen vertellen en je het helemaal mee eens bent. Hou het bij een minuut of tien, zodat ook anderen tijd krijgen wat te vertellen.
Wij zorgen voor koffie en thee, nemen jullie zelf iets mee daarbij om te eten en/of drinken?Inlopen weer vanaf half acht.
Vrijdagavond hebben we met een groepje van zes besproken hoe wij afzonderlijk kwaliteit van leven zien.
En vanavond heb ik opnieuw voor gelezen en wel – heel verrassend – waren we wederom met een groepje van zes.
Wat me uit het gelezene meest bij blijft is de opmerking dat wij, de geïncarneerde zielen een grote minderheid zijn van de totaal zielengroep.
Vandaag pasten we mooi nog in huis, maar wat mij betreft verwarm ik voor de volgende keer, zondag 5 januari de groepsruimte gewoon. Graag even aanmelden weer, zodat we koffie genoeg hebben. En omdat het net nieuwjaar geworden is willen we zeker nog een borrel (één) na doen.
Tot zover,
Hier een bijlage die hoort bij de komende filosofische tafel die gepland staat volgende week vrijdagavond.
“ Kwaliteit van leven” is het thema van de eerstvolgende filosofische tafel. Onbewust dringt dit thema al langere tijd zich aan me op. Echter, de juiste woorden had ik eerder nog niet. Ikzelf ervaar een heel hoge kwaliteit van leven en krijg langzaamaan helder hoe dat komt en wat daaraan ten grondslag legt.
Niet in het minst is de reden daarvoor een heel belangrijke nalatenschap van mijn in 2009 overleden vrouw Rien, Rina. Zij introduceerde zo’ n 10 – 12 jaar eerder de antroposofie hier in huis toen zij besloot vrijwilliger te worden op Breidablick, een antroposofisch zorgcentrum. Met die antroposofie in onze handen en onze kinderen naar de vrije school kregen we gaandeweg meer en meer handvatten ons leven goed en waardig te leiden. ‘Meer en meer’, want een eerlijke, hardwerkende en inzetvolle opvoeding hadden mijn broers en ik al van huis uit mee gekregen wat voor een ‘ geslaagd leven’ niet onbelangrijke ingrediënten zijn – vind ik. Dank hiervoor aan mijn ouders en de mensen die zíj om zich heen verzamelden!
Dan nog even wat kernwoorden die maken dat men (ik) zich gelukkig kan voelen;
(zekere mate van) zelfredzaamheid, bereidheid tot inzet (ook zónder financieel gewin), gedreven door het contact met mijn idealen.
pgebouwde discipline, vertrouwen en geduld.
Trouw, volharding en betrokkenheid.
Nu ik dit zo beschrijf besef ik een aantal van de deugden te noemen die Steiner ons voorhield. En terwijl ik dit alles opsom voel ik niet te mogen nalaten dat ook mijn leven niet altijd ‘over rozen’ ging, dat ook ík moeilijke tijden heb gekend. Soms héel moeilijk zelfs. En tóch wil ik benadrukt hebben; een goed, kwalitatief leven kun je – naar mijn mening – echt bewerkstelligen. Niet in het minst met de reïncarnatiegedachte in de hand.
Tot zover. Ik hoop velen te ontmoeten op de komende filosofische tafel, vrijdag 29 november om dit onderwerp verder te bespreken.
De lezing die we gepland hadden staan voor komende vrijdagavond zeggen we af. Er waren nauwelijks aanmeldingen hiervoor en Mirella geeft terecht aan wel wat beters te doen te hebben dan. Wij vinden het erg jammer, maar hebben natuurlijk alle begrip voor haar standpunt. Bij serieuze belangstelling zal ze in het nieuwe jaar bereid zijn alsnog haar verhaal over het door de overheid gehanteerde systeem van klein houden van zijn bevolking en de lekken daarin te komen houden hier.
Volgende week vrijdagavond hebben we weer een filosofische bijeenkomst gepland waarin we het graag willen gaan hebben over “kwaliteit van leven”.
Zondag 1 december lees ik weer voor over het leven na de dood.
Hopen wij op enthousiaste deelname en u ook daarbij te treffen.
Wát en inspirerend verhaal, Bram, had je hier gisteravond! Je noemde, (en terecht) dat we zo ongeveer álles gewoon zijn gaan vinden in ons huidige, kapitalistische systeem. Bedrijven krijgen mega-waarde toegekend dat (nog steeds) een of enkele eigenaren “ toekomt” wanneer zo’ n bedrijf verkocht wordt. Hoezo “ toekomt” zult u zeggen, dat is toch terecht en logisch? Die initiatiefnemer heeft toch alles zelf opgezet, het was zíjn idee, zíjn arbeid en ook zíjn verantwoordelijkheid?! Als dat verkocht moet worden is het misschien wel veel waard, maar dat komt hem toch ook toe?!
Bram nam een voorbeeld. Hij nam als voorbeeld een man die een schoenfabriek begonnen was, de man kreeg de naam Piet Crocs. Piet leidde dus dat productiebedrijf, had 25 man in dienst en toen hij 67 werd wilde hij afstand doen van zijn bedrijf. De taxatie kwam op 4 miljoen euro. Het bedrijf werd verkocht, het geld was voor Piet en de volgende eigenaar kwam er in. Het bedrijf bleef draaien met 25 man, de omzet steeg nog een beetje tgv wat automatisering en toen de volgende eigenaar aan zijn pensioen toe was lag de waarde op 10 miljoen. Nou wordt het toch wat lastig datzelfde bedrijf nog over te gaan nemen. 10 Miljoen is een toch wat ander bedrag voor een mens om op te nemen bij een bank en dan komt er opvallend vaak een nieuwe partij in beeld. Die partij heet “ holding”. De holding zet er een goed functionerende directeur op en dan is er in de tussentijd wel héél veel veranderd aan de bedrijfsvoering. Het kapitaal gaat nu pas echt regeren. Aandeelhouders hebben vaak geen enkele binding meer met het bedrijf anders dan winstdeling en zíj gaan bepalen. De aanvankelijk basiskwaliteiten (eigen idee, eigen arbeid en verantwoordelijkheid) zijn grotendeels of helemaal verdwenen dan.
Bram en Ilse willen dit scenario voorkomen. Ook de geschatte waarde van hun bedrijf is 4 miljoen euro. De resterende hypotheek moest dit jaar weer een verlenging ondergaan bij de bank en daar zagen zij tegenop. Het idee ontstond die hypotheek bij klanten van hun boerderij te gaan proberen af te sluiten. EN DAT IS GELUKT !! De resthypotheek is in minder dan een jaar tijd door een grote groep klanten over genomen. Er wordt een stichting in het leven geroepen en hun land wordt op deze wijze uit de markt genomen.
Alles werd uitvoerig verhaald door Bram, het betreft grotendeels gedachten uit de sociale 3-geleding van Steiner. Dat is wel bijzonder, ik ben zoo vaak bezig met dat fenomeen die 3-geleding. Zoo vaak zoek ik naar mensen die dat principe kunnen uitleggen, en nou, zoo maar staat er iemand die dat zo mooi verheldert met klinkklare voorbeelden! Práchtig!
Dank bram en Ilse voor jullie openheid aangaande het geven van inzicht hoe jullie je bedrijf duurzaam naar de toekomst willen gaan brengen. Ik heb wat te overdenken gekregen weer.
Niek
P.S.; Wil ik nog effe melden dat vrijdag 22 november Mirella hier komt vertellen over het bedrijf Nederland en het door haar gehanteerde belasting- en beboetingssysteem.
Terugblik op de gister gehouden lezing die biofotonentherapeut José van Dooren hier hield.
Het wordt cliché, dat besef ik, maar wéér was de opkomst niet heel groot en toch weer hadden we een ontzettend goeie en inspirerende avond. We waren met zeven mensen. Na een korte persoonlijke uitwisseling (drie van de aanwezigen waren mij onbekend) nam José het woord. Ze was goed voorbereid, had een beamer bij zich met een mooi groot scherm waarop tal van termen, statistieken en grafieken bekeken konden worden die zij goed kon verduidelijken. Wat me opviel was de zekerheid waarmee José haar verhaal deed en de vastberadenheid in haar aanpak bij werk; geen half werk, altijd begint zij met ontstoren van vaccinaties wanneer mensen met klachten zich bij haar melden want daar, zo zegt ze zit al een belangrijk deel de oorzaak.
Ik heb geen aantekeningen gemaakt. Opzettelijk niet omdat ik graag met mijn aandacht bij het verhaal wil blijven. Wat me bij is gebleven, de meeste indruk op me gemaakt heeft is dat een kind bij de geboorte de grootste bescherming meekrijgt tegen infecties mits het door de natuurlijke gang ter wereld komt. Deze bescherming wordt voorts opgepakt door borstvoeding en wordt naar een optimum gebracht bij 9 maanden.
De hersenbarriere is niet afgedicht tot een leeftijd van twee jaar. En dat met name is in dit verhaal, kindvaccinaties een heel belangrijke. Hier legt, en nou is dit mijn interpretatie, hier legt het grote knelpunt dat vervolgens de schades teweeg brengt. Autisme, eczeem, darmaandoeningen en op latere leeftijd kankers kunnen voor grote delen worden toegeschreven aan de vaccinaties. Wiegendood niet te vergeten. Leerproblemen en ga nog maar een tijdje door (had ik nou tóch een briefie moeten pakken gister?)
In de U.S. kreeg ieder kind in het jaar 2018 14 spuiten met 45 verschillende vaccins. Dat aantal is daarna nog verhoogd.
Ik vind dat zorgelijk. Ik wil José hierbij nogmaals danken voor haar verhelderende verhaal. Voor mij zijn zaken helder.
Zondag aanstaande lees ik voor uit een boekje over het leven na de dood. Ik vind het leuk als er belangstelling voor is.
Volgende week woensdag 5 nov. komt Bram Borst vertellen over andere vormen van hypotheek.
Vanmiddag hadden we hier Guido Everts die zijn verhaal hield. Lastig, merk ik, te benoemen wat precies hij hier heeft verteld wanneer voor mij de nadruk juist gelegen heeft op het feit dat hij mij in mijn gevoel het meest geraakt heeft. Misschien doe ik het wel het best als ik zeg dat precies dát is gebeurd wat hij als aankondiging in bracht; het levende woord brengt bij elkaar en lokt vragen uit die weer samenhangen verhelderen. Ook is enthousiasmering geactiveerd wat maakt dat een toehoorder bereid werd wat zíjn passie betreft te komen vertellen.
(Heel) kortom; een TOP-middag hebben we weer beleefd samen, dit althans was de indruk die ík had van de aanwezigen, en zeker ík heb dat zo beleefd.